کک به عنوان ماده اولیه و عامل کاهش دهنده در ذوب فروسیلیکون عمل می کند. بنابراین ، مهم است که کک دارای محتوای کربن ثابت بالا باشد ، از نظر ایده آل بیشتر از 84 ٪ ، در حالی که مقدار خاکستر کم را حفظ می کند. مقدار بالای خاکستر منجر به افزایش تشکیل سرباره می شود زیرا خاکستر حاوی حدود 60 ٪ اکسید آلومینیوم (AI2O3) است که باعث می شود سرباره چسبناک و از بین برود. علاوه بر این ، استفاده از کک با محتوای خاکستر بالا می تواند منجر به پخت سطح مواد شود و این باعث می شود تنفس دشوار باشد. بنابراین ، محتوای خاکستر کک باید زیر 13 ٪ نگه داشته شود.
بیشتر کربن موجود در کک به شکل کربن ثابت است ، اما بخش کوچکی به شکل هیدروکربن ها وجود دارد که معمولاً به آن فراتر می رود. این مواد فرار در دماهای بالا تبخیر می شوند ، بنابراین محتوای آنها نباید از 2 ٪ تجاوز کند.
علاوه بر ترکیب شیمیایی ، کک نیز نیاز به خصوصیات فیزیکی دارد. مقاومت بالاتر در برابر درجه حرارت بالا باعث می شود که الکترود عمیق تر در بار وارد شود ، که باعث افزایش دمای کوره و گسترش سطح قابل حمل می شود. تخلخل بالای کک نه تنها به مقاومت آن کمک می کند بلکه باعث افزایش سطح سطح برای واکنشهای شیمیایی می شود و از این طریق سرعت واکنش را تسریع می کند.
اندازه ذرات کک تأثیر قابل توجهی در فرآیند ذوب دارد. اگر ذرات خیلی بزرگ باشند ، مقاومت بار کاهش می یابد و نفوذ به الکترود را به شدت دشوار می کند ، که می تواند منجر به دمای پایین کوره ، صلیب های کوچکتر و ذوب ناهموار شود. برعکس ، اگر اندازه ذرات خیلی کوچک باشد یا مقدار اضافی پودر وجود داشته باشد ، می تواند منجر به افزایش تلفات شلیک شود و باعث می شود کوره چسبنده و نفوذپذیری هوا شود. بنابراین ، کک باید از اندازه ذرات خاصی برخوردار باشد ، در حالت ایده آل کمتر از 8 میلی متر برای کوره های برقی بزرگ فروسیلیکون. کوره های برقی Ferrosilicon کوچکتر ، که در دماهای پایین تر کار می کنند ، از یک فرآیند "ذوب" استفاده می کنند و افزودن برخی از پودر کک می تواند به سطح مواد کمک کند و اجازه می دهد تا الکترود عمیق تر شود. بنابراین ، مقدار کمی از پودر کک در ذوب فروسیلیکون در کوره های برقی کم مصرف قابل استفاده است.