نام تجاری "سیلیکون فلزی" (همچنین به عنوان "سیلیکون صنعتی" شناخته می شود) برای اولین بار در اواسط-1960 در بازار ظاهر شد. ظهور آن با رشد صنعت نیمه هادی همراه است. در تجارت بین المللی، سیلیکون صنعتی معمولا به دو دسته تقسیم می شود: سیلیکون فلزی و سیلیکون نیمه هادی. سیلیکون فلزی از ذوب کوارتز و کک در یک کوره الکتریکی تولید می شود.
جزء اصلی سیلیکون است که حدود 98٪ از کل ترکیب را تشکیل می دهد (99.99٪ Si نیز بخشی از سیلیکون فلزی است). ناخالصی های باقی مانده آهن، آلومینیوم، کلسیم و غیره است. فلز سیلیکون به مشخصات بسیاری تقسیم می شود تا نیازهای متنوع کاربران نهایی مختلف را برآورده کند. طبق دادههای صنعت، مصرف جهانی سیلیکون فلزی در سال 1985 به حدود 500 تن رسید. از این مقدار، حدود 60 درصد در آلیاژهای آلومینیوم، 3 درصد در نیمهرساناها و بقیه در ذوب فولاد و سرامیکهای دقیق استفاده شد. .