سیلیکون (Si) یک عنصر شیمیایی غیرفلزی متعلق به خانواده کربن (گروه 14 [IVa] جدول تناوبی) است. سیلیکون 27.7 درصد از پوسته زمین را تشکیل می دهد و دومین عنصر فراوان در پوسته است و بعد از اکسیژن در رتبه دوم قرار دارد. این یک ماده کریستالی سخت و شکننده با درخشندگی فلزی خاکستری مایل به آبی است و یک متالوئید و نیمه هادی چهار ظرفیتی است.
نام سیلیکون از کلمه لاتین silex یا silicis به معنی "سنگ سنگ" یا "سنگ سخت" گرفته شده است. اولین جداسازی و توصیف سیلیکون عنصری آمورف به عنوان یک عنصر توسط Jons Jakob Berzelius، شیمیدان سوئدی، در سال 1824 انجام شد. به دست آوردن سیلیکون ناخالص در اوایل سال 1811 انجام شد. جداسازی سیلیکون عنصری کریستالی تا زمانی که محقق نشد. 1854، زمانی که به عنوان محصول الکترولیز به دست آمد.
