تفاوت فروسیلیکون و فلز سیلیکون

فروسیلیس - یک آلیاژ آهن-سیلیکون است که از کک، ضایعات فولاد، کوارتز (یا سیلیس) به عنوان مواد خام ساخته شده و در کوره الکتریکی ذوب می‌شود.
کاربردهای فروسیلیس:
(1) فروسیلیس یک عامل اکسید کننده در صنعت فولاد است. در فولادسازی، فروسیلیس برای اکسید زدایی رسوبی و اکسید زدایی انتشاری استفاده می شود. همچنین از آهن آجری به عنوان عامل آلیاژی در فولادسازی استفاده می شود.
(2) به عنوان یک دانه و عامل کروی در تولید چدن استفاده می شود. در تولید آهن چکش خوار، فروسیلیس یک تلقیح مهم (به رسوب گرافیت کمک می کند) و عامل بتن ریزی است.
(3) به عنوان یک عامل کاهنده در تولید فروآلیاژها استفاده می شود. نه تنها میل ترکیب شیمیایی بین سیلیکون و اکسیژن بسیار زیاد است، بلکه محتوای کربن فروسیلیکون با سیلیکون بالا بسیار کم است. بنابراین، فروسیلیکون با سیلیکون بالا (یا آلیاژ سیلیکون) یک عامل کاهنده پرکاربرد در صنعت فروآلیاژ در تولید فروآلیاژهای کم کربن است.
(4) فروسیلیس 75# اغلب در فرآیند ذوب فلز منیزیم در دمای بالا در ذوب منیزیم Pidgeon استفاده می شود. به ازای هر تن فلز منیزیم تولید شده، حدود 1.2 تن فروسیلیسیم مصرف می شود که نقش زیادی در تولید فلز منیزیم دارد. .
(5) کاربردهای دیگر. پودر فروسیلیس آسیاب شده یا اتمیزه شده را می توان به عنوان فاز معلق در صنعت فرآوری مواد معدنی استفاده کرد.
(6) می توان از آن به عنوان پوششی برای میله های جوشکاری در صنعت میله جوش استفاده کرد. فروسیلیس با سیلیکون بالا در صنایع شیمیایی برای تولید محصولاتی مانند سیلیکون استفاده می شود.
فلز سیلیکون، همچنین به عنوان سیلیکون کریستالی یا سیلیکون صنعتی شناخته می شود، در درجه اول به عنوان یک افزودنی برای آلیاژهای غیر آهنی استفاده می شود. فلز سیلیکون - محصولی است که از کوارتز و کک در کوره الکتریکی ذوب می شود. محتوای سیلیکون در جزء اصلی حدود 98 درصد است، ناخالصی های باقی مانده - آهن، آلومینیوم، کلسیم و غیره است.