تاریخچه مختصری از تحقیقات منگنز

اولین استفاده از منگنز به عصر حجر برمی گردد. تا 17 000 سال پیش، اکسید منگنز (یک معدن نرم منگنز) توسط مردم پارینه سنگی پسین به عنوان رنگی برای نقاشی‌های دیواری غار استفاده می‌شد و منگنز بعداً در سلاح‌هایی که اسپارت‌ها در یونان باستان استفاده می‌کردند، کشف شد. مصریان و رومیان باستان از سنگ معدن منگنز برای رنگ‌زدایی یا رنگ‌آمیزی شیشه استفاده می‌کردند.
اگرچه سنگ منگنز نرم برای مدتی مورد استفاده قرار می گرفت، شیمیدانان غربی تا قرن هجدهم آن را یک ماده معدنی حاوی قلع، روی و کبالت می دانستند. در پایان قرن هجدهم، شیمیدان سوئدی T. O. Bergman سنگ معدن نرم منگنز را به عنوان یک اکسید فلزی جدید مورد مطالعه قرار داد و تلاش کرد تا این فلز را جدا کند. شیمیدان سوئدی شرر نیز نتوانست این فلز را از سنگ معدن نرم منگنز استخراج کند و به دوست خود، دستیار برگمن، گان، روی آورد.
در سال 1774، جیانگ هان قطعه کوچکی از فلز منگنز را با کاهش دی اکسید (MnOneneneek، سنگ منگنز نرم) با زغال چوب گرم شده (عمدتاً کربن) به دست آورد.
در آغاز قرن 19 -، دانشمندان انگلیسی و فرانسوی شروع به مطالعه استفاده از منگنز در تولید فولاد کردند و به ترتیب در سال‌های 1799 و 1808 در بریتانیا به رسمیت شناخته شدند.
در سال 1816، یک محقق آلمانی کشف کرد که منگنز سختی آهن را افزایش می دهد، اما از کشیدگی و شکل پذیری آن نمی کاهد.
در سال 1826، پیر آلمانی فولاد منگنز حاوی 80 درصد منگنز را در یک بوته تولید کرد.
در سال 1840 J.M. Hitz فلز منگنز را در بریتانیا تولید کرد.
در سال 1841، پاسا تولید صنعتی آهن آینه را آغاز کرد.
در سال 1875، پاسا تولید تجاری آهن منگنز حاوی 65 درصد منگنز را آغاز کرد.
در سال 1860، پیشرفت قابل توجهی در استفاده از منگنز به دست آمد. در آن زمان، بسمر تمام تلاش خود را می کرد تا فرآیند فولادی را به نام او ایجاد کند، اما با مشکل - باقی ماندن بیش از حد اکسیژن و گوگرد در فولاد مواجه شد. این مشکل توسط ماهیت در سال 1856 حل شد و به Bessema پیشنهاد کرد که آهن آینه (آهن کم منگنز) را برای حذف گوگرد به آب فولاد اضافه کند. تولد روش بسمر نشان دهنده گذار از "عصر آهن" در اوایل انقلاب صنعتی به "عصر فولاد" است که در تاریخ توسعه متالورژی دارای اهمیت عصری است.
در سال 1866، ویلیام زیمنس از آهن منگنز برای کنترل فسفر و گوگرد در فرآیند تولید فولاد استفاده کرد و این روش را به ثبت رساند.
در سال 1868، Le Cranche اولین باتری خشک را تولید کرد که متعاقباً با استفاده از دی اکسید منگنز به عنوان دپلاریز کننده کاتدی برای باتری های خشک بهبود یافت و استفاده از منگنز در باتری ها به افزایش تقاضا برای دی اکسید منگنز کمک کرد.
پس از سال 1875، کشورهای اروپایی شروع به تولید آهن آینه حاوی 15 - 30 درصد منگنز و آهن منگنز حاوی 80 درصد منگنز در کوره بلند کردند.
در سال 1890 تولید آهن منگنز در کوره های الکتریکی آغاز شد.
در سال 1898، روش حرارتی آلومینیوم برای تولید فلز منگنز و همچنین روش جداسازی کوره برای تولید آهن منگنز کم کربن معرفی شد.
در سال 1939 تولید فلز منگنز با الکترولیز آغاز شد.