به دلیل -قرار گرفتن در معرض آب یا رطوبت زیاد هوا در حین ذخیره سازی و همچنین محتوای بالای ناخالصی های آلومینیوم، کلسیم و فسفر در فروسیلیکون، پس از مدتی پدیده ای به نام "ریزش" رخ می دهد. این امر با انتشار گازهای سمی فسفین (PH3) و هیدروژن (ASH3) همراه است و در موارد شدید حتی می تواند باعث آتش سوزی شود.
سطوح نادرست آلومینیوم، فسفر و کلسیم در فروسیلیکون می تواند به ریزش فروسیلیس کمک کند. با افزایش همزمان مقدار آلومینیوم و فسفر به مقدار مشخصی، این نوع فروسیلیسیم مستعد ریزش در هوای مرطوب است. برخی منابع نشان میدهند که فروسیلیس حاوی کمتر از ۰.۰۴ درصد فسفر و کمتر از ۳ درصد آلومینیوم در معرض ریزش نیست.
در ابتدا اعتقاد بر این بود که فروسیلیس با محتوای سیلیکون کم بیشتر مستعد ریزش است. این ممکن است به این دلیل باشد که انبساط حجمی وابسته به دما ترکیبات سیلیکون و آهن، مانند FeSi و FeSi2 در فروسیلیکون، منجر به کندوپاش آن میشود. فروسیلیس حاوی آلومینیوم در تماس با آب، هیدروکسید آلومینیوم و گاز تشکیل می دهد که دلیل اصلی اتمیزه شدن فروسیلیکون است.
سرعت سرد شدن پس از ریختن نیز بر درجه آسیاب فروسیلیس تأثیر می گذارد. اگر سرعت خنکسازی سریع باشد، تفکیک سیلیکون کم است و پودر شدن بعید است. اگر سرعت سرد شدن آهسته باشد، تفکیک سیلیکون زیاد است و احتمال پودر شدن وجود دارد. به طور مشابه، اگر ضخامت شمش فروسیلیس زیاد باشد، ممکن است پودر شدن رخ دهد و اگر کوچک باشد، پودر شدن بعید است.
برای جلوگیری از پودر شدن فروسیلیس باید به سه نکته زیر توجه کرد:
1. ضخامت شمش فروسیلیس نباید خیلی زیاد باشد تا جداسازی سیلیکون در فروسیلیس کاهش یابد.
2. محتوای سیلیکون فروسیلیس را به شدت کنترل کنید و اجازه ندهید که خیلی کم شود. میزان آلومینیوم، فسفر و کلسیم فروسیلیس را با استفاده از بهترین مواد اولیه، به ویژه عدم استفاده از کک خاکستر بالا برای کاهش میزان آلومینیوم و فسفر، کنترل کنید و برای کاهش محتوای کلسیم فروسیلیس، افزودن آهک در حین ذوب را به حداقل برسانید.