1. مقدار براده های فولادی در شارژ بیشتر است، بار رسانایی بیشتری دارد و عمق درج الکترود کمتر از ذوب 75 فروسیلیسیم است. عمق قرار دادن الکترود در کوره حرارتی معدنی با توان بالاتر حدود 800-1000 میلی متر و عمق قرار دادن الکترود در کوره با توان کمتر - 500-800 میلی متر است. بنابراین، ارتفاع سطح شارژ باید کمتر باشد. سطح شارژ باید 400-500 میلی متر زیر لبه بالایی پوشش کوره برای بخاری های معدنی پرقدرت و 300-400 میلی متر زیر لبه بالایی آستر کوره برای کوره های با قدرت پایین باشد. از آنجایی که الکترود به صورت کم عمق وارد شارژ می شود و بنابراین برای استفاده از ولتاژ ذوب بالاتر مناسب نیست، باید از ولتاژ ذوب ثانویه کمتر استفاده شود. هنگام استفاده از ولتاژ ذوب ثانویه بالاتر، اتلاف حرارت ممکن است به دلیل محتوای کم سیلیکون ناشی از ضایعات باشد.
2. مقدار براده های فولادی در شارژ زیاد است، سرعت واکنش ذوب سریع است، سرعت بارگذاری باید تطبیق داده شود و باید با دقت و کم اضافه شود تا کوره کمبود مواد نداشته باشد، مخصوصاً مرکز کوره اجازه کمبود مواد نداشته باشد، تا الکترود تثبیت شود و اتلاف حرارت کاهش یابد.
3. مقدار براده های فولادی در شارژ بیشتر، بوته زیر الکترود کوچکتر، پدیده فرو ریختن مواد و آتش میخ دار بزرگ کمتر است و عمدتاً خوشه های کوچک وجود دارد و سطح مواد به طور یکنواخت و سریع فرو می رود. سطح این ماده قابلیت تنفس خوبی دارد و نسبتاً نرم است. برای جلوگیری از نوسان الکترود، سوراخ هواکش را بیش از حد ایجاد نکنید. تعداد کوره های خراش نباید خیلی زیاد باشد، هر 8 ساعت یک الی 2 بار خراش دادن می تواند باشد.
4. مواد کوره بسیار رسانا است، الکترود به راحتی بلند می شود، بنابراین انتهای کار الکترود نباید بیش از حد طولانی باشد، به طوری که الکترود تا حد بالایی بالا نمی رود و باعث خاموش شدن می شود. اپراتور باید با دقت کار کند.
5. مقدار براده های فولادی در شارژ زیاد است و واکنش ذوب حرارت کمتری مصرف می کند. بنابراین ذوب 45 فروسیلیس مصرف انرژی پایینی دارد، بهره وری بالا نسبت به ذوب فروسیلیس 75، که بهره وری آن حدود 80 درصد بیشتر از ذوب فروسیلیکون 45 است، ذوب 45 فروسیلیس در هر هشت ساعت باید پنج بار از کوره خارج شود.
علاوه بر این، فروسیلیس 45 سیالیت بهتری دارد، تصفیه خروجی آهن جدی تر است و عمر مفید آن کوتاه تر از ذوب فروسیلیکون 75 است.

