سیلیکون (Si) - یک عنصر شیمیایی غیرفلزی متعلق به خانواده کربن (گروه 14 [IVa] جدول تناوبی) است. سیلیکون 27.7 درصد از پوسته زمین را تشکیل می دهد و دومین عنصر فراوان در پوسته است و بعد از اکسیژن در رتبه دوم قرار دارد. این یک ماده کریستالی سخت و شکننده با درخشش فلزی آبی خاکستری-و یک فلز و نیمه هادی چهار ظرفیتی است.
نام سیلیکون از کلمه لاتین silex یا silicis به معنای سنگ چخماق یا سنگ سخت گرفته شده است. اولین جداسازی و توصیف سیلیکون عنصری آمورف به عنوان یک عنصر توسط Jons Jakob Berzelius، شیمیدان سوئدی، در سال 1824 انجام شد. تولید سیلیکون ناخالص در سال 1811 انجام شد. جداسازی سیلیکون عنصری کریستالی تنها در سال 1854 انجام شد، زمانی که به عنوان یک محصول الکترولیزی به دست آمد.