آهن موجود در فروسیلیس از براده های فولادی اضافه شده به شارژ کوره به دست می آید. مطابق با استانداردهای کیفیت فروسیلیس، تنها براده های استاندارد فولاد کربنی مجاز به استفاده در ذوب هستند. گنجاندن تراشه های فولادی آلیاژی، از جمله فولاد ضد زنگ، فولاد با کروم بالا و فولاد منگنز بالا، مجاز نیست. بنابراین، ذوب فروسیلیس با استفاده از ضایعات فولادی آلیاژی به ناچار منجر به تولید زباله می شود. همچنین استفاده از آهن قراضه به دلیل داشتن فسفر بالا ممنوع است. استفاده از براده های فلزات غیرآهنی مانند مس و آلومینیوم برای ذوب فروسیلیس مجاز نیست. برای حفظ کیفیت محصول نهایی، فقط می توان از براده های فولادی ساخته شده از فولاد کربن معمولی در فرآیند ذوب استفاده کرد.
براده های فولادی با میزان آلودگی بالای زنگ نباید استفاده شوند، زیرا این امر منجر به افزایش میزان ناخالصی ها می شود و کنترل محتوای آهن را در طول فرآیند ذوب دشوار می کند. علاوه بر این، پشم فولادی با سطح بالایی از آلودگی زنگ زدگی، استحکام و مقدار قابل توجهی پودر را کاهش می دهد که می تواند بر نفوذپذیری هوای سطح ماده در هنگام وارد شدن به کوره تأثیر منفی بگذارد. بر این اساس، محتوای آهن براده های فولادی مورد استفاده باید بیش از 95٪ باشد، سطح باید تمیز باشد و هیچ ناخالصی قابل توجهی وجود نداشته باشد.
مهم است که اطمینان حاصل شود که طول قلمه های فولادی بیش از حد نباشد تا از اختلاط ناهموار و گرفتگی لوله تغذیه جلوگیری شود. براده های بلند فولادی همچنین می توانند باعث بارگذاری ناهموار مواد کوره شوند که می تواند بر عدم تعادل بار سه فاز تأثیر بگذارد. بنابراین توصیه می شود مشخص شود که طول براده های فولادی از 100 میلی متر بیشتر نباشد.