ریخته گری و جوش دو فناوری اصلی برای تولید محصولات فلزی هستند. هر دوی آنها مزایا و محدودیت های خود را دارند. در این مقاله به بررسی مزایای ریخته گری نسبت به جوشکاری خواهیم پرداخت.
دقت در ابعاد و شکل. فرآیند ریخته گری به شما امکان می دهد محصولاتی با دقت ابعادی و شکلی بالا به دست آورید. این امر به ویژه برای تولید قطعاتی با هندسه پیچیده که تولید آنها با جوشکاری دشوار یا غیرممکن است، اهمیت دارد.
صرفه جویی در مواد. هنگام ریخته گری، می توانید فقط از مقدار مورد نیاز مواد استفاده کنید که باعث صرفه جویی در هزینه ها می شود. در جوشکاری مواد اضافی برای ایجاد جوش مورد نیاز است.
استحکام بالا. ریخته گری به دلیل جامد بودن و نداشتن نقاط ضعف مانند جوشکاری که امکان ایجاد ترک و منافذ وجود دارد، استحکام بالایی برای محصولات ایجاد می کند.
بدون استرس داخلی هنگام جوشکاری، به خصوص با ضخامت های زیاد مواد، ممکن است تنش های داخلی در داخل محصول ایجاد شود که می تواند منجر به تغییر شکل آن شود. در مورد ریخته گری، چنین مشکلاتی وجود ندارد، زیرا محصولات از مواد ذوب شده تشکیل شده اند.
محصولات با اشکال پیچیده ریخته گری به شما امکان می دهد محصولاتی با اشکال پیچیده ایجاد کنید که بازتولید آنها با جوشکاری غیرممکن یا دشوار است. این امر برای تولید محصولات کامپوزیتی مانند بدنه هواپیما یا قاب خودرو مهم است.
عدم وجود ناهمگونی در ساختار مواد. هنگام جوشکاری، ناهمگنی در ساختار ماده به دلیل -گرم شدن، و همچنین -به دلیل وجود جوش ممکن است. در مورد ریخته گری، محصول ساختار یکنواختی دارد که اطمینان و دوام آن را تضمین می کند.
سرعت تولید. فرآیند ریخته گری به خصوص در هنگام استفاده از تجهیزات مدرن نسبتا سریع است. جوشکاری می تواند زمان قابل توجهی را ببرد، به خصوص در هنگام جوشکاری قطعات بزرگ و پیچیده.